ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ
Εκτοξευόμενο Σκυρόδεμα GUNITE

Εκτοξευόμενο σκυρόδεμα

 

Το εκτοξευόμενο σκυρόδεμα είναι ένα δομικό υλικό, το οποίο έχει ως κύρια χαρακτηριστικά την υψηλή θλιπτική αντοχή, την υψηλή πρόσφυση με το υπάρχον σκυρόδεμα και την αυξημένη αντίσταση στη διάβρωση και τις χημικές ουσίες σε σύγκριση με το συμβατικό σκυρόδεμα.

Η εφαρμογή του εκτοξευόμενου σκυροδέματος δεν απαιτεί την κατασκευή ξυλοτύπων με αποτέλεσμα να πλεονεκτεί έναντι του συμβατικού σε συνθήκες περιορισμένης πρόσβασης ή σε εφαρμογές με μικρά ή μεταβλητά πάχη διατομών.

Οι παραπάνω ιδιότητες του το καθιστούν ως το κύριο υλικό για την ενίσχυση δομικών στοιχείων από ωπλισμένο σκυρόδεμα (υποστυλωμάτων, δοκών και πλακών ) και φέρουσα τοιχοποιία ή λιθοδομή. Επίσης βρίσκει μεγάλη εφαρμογή σε έργα οδοποιίας (σήραγγες κ.α.) ή γεωτεχνικά έργα (αντιστήριξη πρανών κ.α.)

Οι ενισχύσεις πραγματοποιούνται με την κατασκευή μανδυών πάχους 5 έως 20cm με τη χρήση ξηρού μίγματος αδρανών - τσιμέντου και ελάχιστη υγρασία. Η προσθήκη του νερού γίνεται στην άκρη του ελαστικού σωλήνα μεταφοράς του μίγματος, έτσι ώστε το μίγμα να αποκτήσει την ελάχιστα απαιτούμενη ποσότητα νερού.

Εφαρμογή Ρητινενέσεων

Ρητινενέσεις

 

Οι ρητινενέσεις εφαρμόζονται στην αποκατάσταση ρηγματωμένων δομικών στοιχείων ωπλισμένου σκυροδέματος. Χρησιμοποιούνται κυρίως εποξικές ρητίνες με στόχο την συγκόλληση και την αποκατάσταση της μηχανικής αντοχής στη διεπιφάνεια της ρωγμής.

Η σειρά των εργασιών είναι η ακόλουθη:
Αρχικά καθαρίζεται επιφανειακά η ρωγμή και απομακρύνονται τα σαθρά στοιχεία του σκυροδέματος.
Σφραγίζεται η ρωγμή με εποξική πάστα σε όλο το ανάπτυγμά της, ενώ παράλληλα τοποθετούνται τα ακροφύσια.
Στην συνέχεια γίνεται καθαρισμός της ρωγμής σε βάθος με πεπιεσμένο αέρα που διοχετεύεται μέσω των ακροφυσίων.
Τελικό στάδιο της διαδικασίας είναι η διοχέτευση της εποξικής ρητίνης υπό πίεση μέσου των ακροφυσίων
Η σκλήρυνση της ρητίνης και η ανάληψη μηχανικής αντοχής πραγματοποιείται σε 8 έως 48 ώρες (ανάλογα με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος και του υλικού).

Εφαρμογή Ανθρακονημάτων - Υαλονημάτων

Σύνθετα υλικά από ινοπλισμένα πολυμερή

 

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας έχουν αναπτυχθεί εφαρμογές σύνθετων υλικών από ινοπλισμένα πολυμερή (ανθρακονήματα, υαλονήματα κ.λ.π) στην αποκατάσταση και ενίσχυση δομικών στοιχείων των κατασκευών.
Τα σύνθετα υλικά αποτελούνται από ίνες άνθρακα, υάλου, αραμιδίου κ.λ.π., προσανατολισμένες σε μία ή δύο διευθύνσεις, οι οποίες εμποτίζονται με εποξική ρητίνη και λειτουργούν σχεδόν σαν ομοιογενές υλικό το οποίο δύναται να φέρει μεγάλα εφελκυστικά φορτία.
Η τοποθέτηση των σύνθετων υλικών στο υπό ενίσχυση δομικό στοιχείο γίνεται είτε επιφανειακά - με την μορφή υφασμάτων και λάμων - με τη χρήση εποξικής ρητίνης ως υλικό συγκόλλησης είτε με την ενσωμάτωση του υλικού - σε μορφή λάμων και ράβδων - στη διατομή του στοιχείου μέσω μιας διαμήκης τομής και πλήρωση του κενού με εποξική ρητίνη.

Τα κύρια πλεονεκτήματα των σύνθετων υλικών είναι τα ακόλουθα :
- Δυνατότητα εφαρμογής σε περιπτώσεις όπου υπάρχει περιορισμένος χώρος εργασίας (π.χ. υποστυλώματα σε μεσοτοιχία)
- Η προετοιμασία των προς ενίσχυση στοιχείων είναι μικρή κα σύντομη, με αποτέλεσμα να είναι μικρή η όχληση των χρηστών και να μην είναι απαραίτητη η εκκένωση του χώρου από τους αυτούς.
- Οι διαστάσεις και κατ΄ επέκταση τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του ενισχυόμενου δομικού στοιχείου παραμένουν ουσιαστικά αμετάβλητα.
- Το βάρος των σύνθετων υλικών είναι μικρό.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η χρήση των ινοπλισμένων πολυμερών θα πρέπει να αποφεύγεται στις παρακάτω περιπτώσεις:

- Η κατάσταση της υπόστρωσης (επικάλυψη) στην οποία θα εφαρμοστούν είναι άγνωστη ή έχει υποστεί σημαντική μείωση της αντοχής της.
- Υπάρχει σε εξέλιξη σημαντική διάβρωση του υφιστάμενου σιδηροπλισμού.
- Δεν υπάρχει σιδηροπλισμός που να εξασφαλίζει πλάστιμη συμπεριφορά στο δομικό στοιχείο που πρόκειται να ενισχυθεί.

Μανδύες Έγχυτου Σκυροδέματος

Μανδύες έγχυτου σκυροδέματος

 

Το έγχυτο σκυρόδεμα χρησιμοποιείται στις ενισχύσεις των υφιστάμενων κατασκευών είτε με την μορφή μανδυών για την αύξηση της διατομής υφισταμένων δομικών στοιχείων, είτε με την προσθήκη νέων στοιχείων στον υφιστάμενο φορέα, π.χ. τοιχεία.
Η εφαρμογή του συντελεί στην αύξηση τόσο της αντοχής όσο και της δυσκαμψίας του αρχικού φορέα. Επίσης με την κατάλληλη διάταξη των νέων σιδηροπλισμών μπορεί να αυξηθεί και η πλάστιμη συμπεριφορά του φορέα έναντι των σεισμικών φορτίων.
Οι μανδύες από έγχυτο σκυρόδεμα χρησιμοποιούνται όταν το πάχος του μανδύα είναι μεγαλύτερο από 8 cm, Για την εφαρμογή του απαιτείται η χρήση ξυλοτύπου και ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή της σύστασης του υλικού, π.χ. την κοκκομετρική διαβάθμιση αδρανών, χρήση κατάλληλου ρευστοποιητή κ.λ.π.

Εφαρμογή Μεταλλικών Ελασμάτων

Εφαρμογή χαλύβδινων ελασμάτων

 

Η προσθήκη μεταλλικών ελασμάτων ή ακόμα και συγκολλητών μεταλλικών διατομών σε δομικά στοιχεία ωπλισμένου σκυροδέματος είναι μια μέθοδος αύξησης της υφιστάμενης αντοχής του στοιχείου σε διατμητικά καμπτικά και λοιπά φορτία.
Τα μεταλλικά ελάσματα επικολλούνται στη επιφάνεια του σκυροδέματος με τη χρήση εποξικής ρητίνης και κοχλιών. Τοποθετούνται στην παρειά του στοιχείου στην οποία θέλουμε να αυξήσουμε την ικανότητα ανάληψης εφελκυστικών δυνάμεων.

Καθοριστικοί παράγοντες για την επιτυχή εφαρμογή της μεθόδου είναι :

- Η επιμελημένη προετοιμασία της επιφάνειας του σκυροδέματος στην οποία θα κολληθεί το χαλύβδινο έλασμα, η οποία θα πρέπει να εκτραχυνθεί και να αφαιρεθούν οι πιθανές στρώσεις ασθενούς ή ενανθρακωμένου σκυροδέματος.
- Η επιλογή της εποξικής ρητίνης να γίνεται με σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες του έργου και η αντοχή συνάφειας της να είναι μεγαλύτερη από αυτή του σκυροδέματος.
- Το μήκος και το πλάτος του ελάσματος να είναι επαρκές ώστε να επιτυγχάνεται η αγκύρωση του και να αποφεύγεται η αστοχία της εφαρμογής από αποκόλληση.
- Τέλος θα πρέπει το έλασμα να επικαλύπτεται με κατάλληλη αντιδιαβρωτική βαφή τόσο στην ελέυθερη επιφάνεια του όσο και στη επιφάνεια που συγκολλείται με το σκυρόδεμα.

Πακτώσεις Αναμονών Οπλισμών-Βλητρώσεις

Πακτώσεις Αναμονών Οπλισμών - Βλητρώσεις - Αγκύρια

 

Στις περισσότερες μεθόδους ενίσχυσης υφισταμένων κατασκευών, η σύνδεση και η μεταφορά φορτίων μεταξύ υπαρχόντων και πρόσθετων στοιχείων (πρόσθετα μεταλλικά στοιχεία, μανδύες, τοιχεία κ.λ.π.) πραγματοποιείται κυρίως με την χρήση μεταλλικών συνδέσμων.
Ως μεταλλικοί σύνδεσμοι χρησιμοποιούνται είτε μεταλλικά αγκύρια του εμπορίου (π.χ. χημικά και μηχανικά βύσματα) είτε ράβδοι δομικού χάλυβα (αναμονές οπλισμού, βλήτρα). Η αγκύρωση τους επιτυγχάνεται με την διάνοιξη οπών στα υφιστάμενα στοιχεία σκυροδέματος.
Η διάνοιξη των οπών στο σκυρόδεμα πραγματοποιείται με κρουστικά δράπανα. Εάν στην διεύθυνση της οπής υπάρχουν υφιστάμενοι σιδηροπλισμοί στη μάζα του σκυροδέματος είναι απαραίτητη η χρήση διαμαντοκορόνας και νερού για την κοπή του σιδήρου (αδιατάρακτη κοπή). Η πιθανή κοπή υφισταμένων οπλισμών χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την εκπόνηση της στατικής μελέτης και να αντιμετωπίζεται κατάλληλα.
Στη συνέχεια καθαρίζεται το εσωτερικό της οπής με αναρρόφηση και απομακρύνονται τα υπολείμματα της διάνοιξης (σκόνη, θραύσματα σκυροδέματος κ.λ.π.).
Τέλος τοποθετείται ο μεταλλικός σύνδεσμος και η συγκολλητική ρητίνη με το κατάλληλο πιστόλι ανάλογα με την μορφή της (ρευστή, πάστα ή αμπούλα). Η επιλογή του κατάλληλου συγκολλητικού υλικού εξαρτάται από το υλικό της υπόβασης, τις περιβαλλοντικές συνθήκες του έργου καθώς και τις διαστάσεις της οπής